Ottawa Ankle Rules

De ‘Ottawa Ankle Rules’ (OAR) zijn in 1992 door Stiell voor het eerst beschreven1. De ‘Ottawa Ankle Rules’ zijn een eerste klinische screening waarop een indicatie voor radiografisch onderzoek gegeven kan worden op verdenking van een fractuur van de enkel of middenvoet.

Verwijzing naar de röntgenafdeling zijn gevalideerd in geval van:

  • pijnlijke palpatie van de onderste 6 cm van de laterale malleolus;
  • pijnlijke palpatie van de onderste 6 cm van de mediale malleolus;
  • pijn ter hoogte van de basis van os metatarsale V;
  • pijn ter hoogte van het os naviculare;
  • onmogelijkheid om vier passen te zetten (de kwaliteit van de passen maakt hierbij niet uit);

 

Ottawa enkel rules - inspanningloont

Figuur 1. Schematische weergaven van de pijnlijke punten in de voet (grijs), op basis waarvan een röntgenfoto geïndiceerd is.

Uit een recente review van Bachmann en collega’s komt naar voren dat minder dan 2% van de patiënten die negatief scoorden op de ‘Ottawa Ankle Rules’, daadwerkelijk wel een breuk hadden. Er kan gesteld worden dat de nauwkeurigheid van de ‘Ottawa Ankle Rules’ voor het uitsluiten van fracturen van de enkel en de middenvoet bij patiënten met een acute enkelverstuiking zeer hoog is.

Wanneer iemand (bijvoorbeeld een voetballer op het voetbalveld) door zijn enkel heen gaat, is het belangrijk om de enkel te screenen met behulp van de ‘Ottawa Ankle Rules’. Bij een positieve uitslag dient de persoon doorverwezen te worden naar de röntgenafdeling.

 

1.       Stiell J, Greenberg G, Mc Knight R, et al. A study to develop clinical decision rules for the use of radiography in acute ankle injuries. Ann Emerg Med. 1992; 21: 384-390

2.       Bachmann LM, Kolb E, Koller MT, Steurer J, ter Riet G. Accuracy of Ottawa ankle rules to exclude fractures of the ankle and mid-foot: systematic review. BMJ. 2003; 326: 417-423

© B. Poot & L.C.A. van Gaalen, 2012